عشق به رسالت معلمی در اوج محرومیت

بعد از طی مسافت چند ساعته تا نیروگاه سد لیرو مسیر پیاده روی هشت ساعته ما آغاز می شود.تیتم ره روستای مزان را پشت سر می گذاریم و با گذر از مسیرهای پر خطر کوهستانی شهرستان الیگودرز و گذر از چندین روستای این شهرستان به گردنه شوله می رسیم.اینجا اثری از زندگی مجازی وجود دارد و لحظه ای آنتن گوشی فعال می شود ولی بعد از سرازیر شدن از این گردنه دیگر اثری از آنتن و اینترنت و برق نیست. با طی مسافت زیادی به لب رودخانه لیروک سد رودبار می رسیم .تنها راه عبور از رود خانه گذر از سیم و قرقره ای است که توسط مردم زحمت کش این روستا نصب گردیده است که خطرات بسیار زیادی دارد.با رسیدن به روستا کلبه ای گلی که چوب های سقف آن بر اثر سوزاندن هیزم برای گرمایش به رنگ سیاه در آمده است وپرچم سه رنگ کشور عزیزمان که بر روی آن برافراشته شده و تعدادی صندلی زنگ خورده در آن حکایت از وجود کلاس درسی در این روستا دارد.و اما محبت و مهمان نوازی مردم روستای شوله بار خستگی را از تنمان در آورد.و فقر و محرومیت در روستا به فراموشی سپرده شد.وقتی که از کلاس درس بازدید شد شور و نشاط در بین بچه های روستا موج می زد آنجا خبری از امکانات حداقلی مثل برق نبود .معلم وسایل کمک آموزشی در دسترس نداشت و بچه های این روستا تا به حال ماشین را به چشم ندیده اند.در اینجا خبری از وسایل الکتریکی نبود که همین موضوع تدریس را برای معلم کمی مشکل کرده بود .و اما رحمت اله قبادی زاده معلم روستا همچنان امیدوار و با انگیزه به تدریس ادامه میداد .و چنان شور و شوقی در تدریس داشت که گویی در مدارس کلانشهر ها تدریس می کند.کلاس درس در این روستا به سان شمعی در ظلمات بی سوادی و محرومیت جلوه می کرد .
در طی این بازدید که با حضورامرالله قاسمی مسئول محترم نمایندگی آموزش و پرورش بازفت،محمد اکبری راهبر آموزشی و تربیتی بخش بازفت صورت گرفت وضعیت آموزشی مدرسه بسیار مطلوب ارزیابی شد و دانش آموزان توسط مسئول نمایندگی و راهبرآموزشی مورد تشویق قرار گرفتند.